Od kandydatów na barmanów wymagane jest najczęściej wykształcenie związane z gastronomią. Nie zawsze jest to konieczne, jednak zdaniem części pracodawców jest to niezbędny wymóg. W tym celu można ukończyć odpowiednią szkołę zawodową, policealną lub technikum gastronomiczne. W zależności od uczelni nauka trwa 2-3 lata i umożliwia zdobycie tytułu zawodowego „kucharza”, „organizatora usług gastronomicznych”, „kucharza małej gastronomii” czy „kelnera”. Drugą możliwością jest ukończenie kierunku związanego z hotelarstwem na uczelni wyższej. Nauka w obu przypadkach obejmuje m. in. zajęcia z technologii gastronomicznej, organizacji lokalu gastronomicznego i jego ekonomiki, metodyki, organizacji usług hotelarskich etc. Zajęcia teoretyczne uzupełnione są obowiązkowymi praktykami zawodowymi, które najczęściej odbywają się w hotelach i restauracjach. Nauka kończy się zdaniem egzaminu zawodowego, dzięki któremu uzyskuje się tytuł zawodowy (w zależności od ukończonej specjalizacji).

 

 

Coraz częściej na imprezach okolicznościowych czy firmowych pojawiają się profesjonalni barmani. Ze względu na niewielką konkurencję i rosnące zainteresowanie tego typu usługami jest to opłacalne zajęcie. Barmani prowadzący działalność gospodarczą mogą pracować również na etacie o ile nie koliduje to z profilem ich firmy oraz wykonywać obowiązki barmana w ramach samozatrudnienia np. w hotelach czy klubach. Taka forma jest zwłaszcza popularna w miejscowościach turystycznych gdzie lokale są otwierane tylko w sezonie.

 

Koszt otworzenia własnej działalności jest uzależniony od ilości i jakości sprzętu jaki barman chce zakupić. 1-2 tys. złotych to koszt podstawowego wyposażenia barmana (blender, szklanki, kieliszki, słomki, mieszadełka itp.). Warto jednak zainwestować w mobilny bar, kostkarka, dystrybutor piwa, ekspres do kawy czy fontanny czekolady. Taki wydatek zwróci się już w ciągu kilku miesięcy. W zależności od gabarytów tych urządzeń konieczny może się okazać zakup samochodu przystosowanego do przewozu towarów.