Najprostszym sposobem ubiegania się o pracę opiekunki dziecięcej jest ukończenie specjalnej szkoły policealnej na kierunku „opiekunka dziecięca”. Nauka trwa najczęściej 1-2 lata, podczas których przyszłe opiekunki uczą się zasad właściwej opieki nad dziećmi, ich pielęgnacji, wychowania oraz anatomii i fizjologii dziecka. Zdobywają wiedzę z zakresu podstaw pedagogiki i psychologii, uczą się stymulowania rozwoju. Zdobywają także niezbędną wiedzę i umiejętności z zakresu udzielania pierwszej pomocy. Obok zajęć teoretycznych, przyszłe opiekunki biorą udział w praktykach, odbywających się najczęściej w żłobkach, domach małego dziecka i szpitalach.

 

 

Deficyt miejsc w przedszkolach i żłobkach, a czasem również niechęć rodziców do posyłania dzieci do tych instytucji wpłynął na wzrost popularności opiekunek dziecięcych. Ustawa nakazująca pójście do szkoły wszystkim sześciolatkom z kolei wpłynęła na powrót do łask zawodu guwernantki, czyli opiekunki-nauczycielki. Powinna być to osoba, która ukończyła studia pedagogiczne, a dodatkowo może wykazać się umiejętnościami, których może nauczyć dzieci np. znajomością języka obcego lub umiejętnością gry na instrumencie muzycznym.